Serap

Serap, çölde sıcak hava tabakalarının ışığı kırmasıyla uzaktan su ya da başka nesneler gibi görünen optik yanılsamanın adıdır. Bu büyüleyici doğa olgusu, ulaşılamayan güzelliği ve hayali çağrıştırmasıyla Türk şiirinde de sıkça bir sembol olarak kullanılmıştır.

Arapça Sarab sözcüğü — s-r-b kökünden türer — "serap, çöl ilüzyonu, gözün gördüğü ama gerçek olmayan uzak-su görüntüsü" olarak yerleşmiştir. Çöl-koşullarda ısınan kum yüzeyinde ışığın kırılmasıyla oluşan su-illüzyonu olgusu — yolcuların uzakta su-göletleri gördüklerini sanıp varıldığında hiçbir şey olmadığını anlamalarına yol açan doğa olayı — Arapça sarab kelimesiyle adlandırıldı. Kelime İslami Kur'ani bağlamda özel önem taşır: Kur'an'ın Nur Suresi 24:39'da kafirlerin amelleri saraba bi-qiatin (düz çöl serabı) sembolüyle tasvir edilir. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla serap biçiminde yerleşti; modern Türkçede hem teknik (çöl ilüzyonu) hem de mecazi (gerçek olmayan hayal) anlamında kullanılır.