Semra

Semra, Arapça Semra' sözcüğünden gelir; s-m-r (kahverengi tonlanmak, akşam rengi almak) kökünden türeyen dişil sıfat biçimidir ve "esmer, kahverengi tenli güzel" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Eril karşılığı Esmer ile aynı kökendendir. Klasik Arap-Pers divan şiir geleneğinde semra' sevgilinin tasvirinin önemli estetik öğelerinden biri olarak işlenir; el-semra' al-nahifa (zarif esmer narin) terkibi klasik divan portre tasvirinin standart söz formülüdür.

Arapça Samra' sözcüğü — asmar sıfatının dişil formudur. S-m-r kökü Arapçada "koyu renkli olmak, geceleyin sohbet etmek" şeklinde kullanılır — asmar (esmer) kelimesi bu kökten gelir ve "güneş yanığı, altın buğday tenli, Orta-Doğu-Akdeniz güzelliği" anlamında kullanılır. Arap klasik şiirinde samra' (esmer güzel) sevgili tasvirinin en sık kullanılan sıfatlarından biridir — "beyaz ten" kadar (belki daha da) idealize edilen bir güzellik tipolojisidir. Türkçeye Osmanlı Türkçesi döneminde girdi ve Semra formunda özel ad olarak kalıplaştı. Modern Türk kullanımında ada Arapça kök bilinci büyük ölçüde kaybolmuş olsa da "Akdeniz-tenli güzellik" çağrışımı örtük biçimde korunmuştur. Benzer anlamlı Türkçe özel ad Esmer daha geç ve farklı yolla oluşmuş parallel bir karşılıktır.