Semra

Semra, Arapça kökenli bir isim olup 'esmer tenli, buğday benizli' anlamına gelir. Sıcak ve toprak tonlarını çağrıştıran bu anlam, isme doğayla iç içe, samimi bir karakter katar.

Arapça Samrā' (سمراء) sözcüğü — asmar (أسمر, "esmer, koyu-buğday-teni") sıfatının dişil formudur. S-m-r (س-م-ر) kökü Arapçada "koyu renkli olmak, geceleyin sohbet etmek" anlamlarını taşır — asmar (esmer) kelimesi bu kökten gelir ve "güneş-yanığı, altın-buğday tenli, Orta-Doğu-Akdeniz güzelliği" anlamında kullanılır. Arap klasik şiirinde samrā' (esmer-güzel) sevgili tasvirinin en sık kullanılan sıfatlarından biridir — "beyaz-ten" kadar (belki daha da) idealize edilen bir güzellik-tipolojisidir. Türkçeye Osmanlı Türkçesi döneminde girdi ve Semra formunda özel-ad olarak kalıplaştı. Modern Türk kullanımında ada Arapça kök-bilinci büyük ölçüde kaybolmuş olsa da "Akdeniz-tenli güzellik" çağrışımı örtük biçimde korunmuştur. Benzer anlamlı Türkçe özel-ad Esmer daha geç ve farklı yolla oluşmuş parallel bir karşılıktır.