Su

Su, canlıların yaşamı için vazgeçilmez olan, renksiz, tatsız ve kokusuz sıvı anlamına gelir. Türkçede hem doğanın temel unsurunu hem de saflığı ve akışkanlığı çağrıştıran bu isim, yalın güzelliğiyle kız çocuklarına verilen anlamlı bir addır.

Türkçe su — "hidrojen ve oksijenden oluşan, renksiz, kokusuz, tatsız sıvı; canlıların yaşamında önemli bir yeri olan en-temel-doğal-element" anlamındaki kadim-Türkçe kelime. Eski-Türkçe suw/suv (aynı-anlamda); Orhun Anıtları, Divânü Lugâti't-Türk (1074) ve tüm-Türk-dillerinin ortak-kök kelimelerinden biri. Proto-Altay šuw- hipotetik-köküne kadar-uzanır. Aynı kök-ailesinden sucuk (et-suyundan-yapılan-yiyecek; ayrı-anlam-gelişimi), sulu (sulu, ıslak), sular (sular-çoğul) kelimeleri türer. Türk-mitolojisinde Su Ana yer-altı-su-tanrıçası kavramı yaygındı; modern-Türkçede su kelimesi şiir, edebiyat, müzik, halk-kültürü-her-alanında merkezi-konumda. Tek-isim olarak Türkçenin-en-kısa kadın-adlarından biri; 1892'de #219 ile zirvesine ulaştı.