Tuğba

Tuğba, Arapça ṭūbā (طوبى) sözcüğünden gelir ve "mutluluk, saadet; cennette büyük bir ağaç" anlamlarını taşır; ṭ-y-b (iyi, güzel, hoş olmak) kökünden türer. Kur'an-ı Kerim'in Ra'd Sûresi 13:29'da ṭūbā lahum (onlar için saadet/tuğbâ ağacı vardır) ifadesiyle geçer ve İslami tefsir geleneğinde cennetin merkezinde bulunan dev ağacın adı olarak yorumlanır. 1987'de Türkiye'nin #8 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Arapça ṭūbā (طوبى), ṭ-y-b (iyi, güzel, hoş, saf olmak) kökünün fuʿlā kalıbındaki üstünlük biçimidir ve "en iyisi, en güzeli; mutluluk" anlam alanını kapsar. Aynı kökten Arapça ṭayyib (güzel, hoş — kadın adı Tayibe bu kökten), ʾaṭyab (en hoş), ṭīb (koku, esans), ṭūbā (mutluluk, saadet) sözcükleri gelir. Kelime Kur'an'da bir yerde — Ra'd Sûresi 13:29 — geçer: "İman edip salih amel işleyenlere ṭūbā ve güzel bir dönüş yeri vardır." Ayetin yorumu klasik tefsir kaynaklarında (İbn Abbas, Taberi) ikili olarak kaydedilir: (1) Ṭūbā cennet ağacının adı — çok büyük, dalları cennetin her yerine uzanan, meyvesi türlü türlü olan efsanevi bir ağaç; (2) Ṭūbā sadece "saadet, mutluluk" soyut anlamıyla — iman edenlere vadedilen bahtiyarlık durumu. İki yorum da İslami gelenekte eşdeğer ağırlıkta korunur. Türkçede özel ad olarak Tuğba biçiminde 1940'lar sonrası yaygınlaşmıştır.