Ufuk

Ufuk, gözün erişebildiği en uzak noktada gökyüzü ile yerin birleşir gibi göründüğü çizgiyi ifade eder. Türkçede hem coğrafi bir kavram hem de sınırsız olasılıkların, geniş bir bakış açısının simgesi olarak kullanılan bu ad, derinlik ve özgürlük çağrışımlarıyla taşıyıcısına anlam yükler.

Arapça ufuk — "düz arazide veya açık denizde gökle yerin birleşiyormuş gibi görüldüğü yer; gökyüzünün sınır çizgisi" anlamındaki isim; ufk kökünden türer (afaka = ufukla ilgili olmak, ufuğa doğru yönelmek). Kelime Kur'an'da Tekvir 81:23: "Muhakkak o Peygamber onu açık ufukta gördü" ve Fussilet 41:53: "İleride onlara ayetlerimizi ufuklarda (afak — çoğul) ve kendi nefislerinde göstereceğiz" ayetlerinde geçer. Klasik Arap İslami felsefi geleneğinde afak (ufuklar — objektif dış dünya) ile anfus (nefisler — subjektif-iç-dünya) çift kavramı yaratılış tefekkürünün iki kutbudur.