Şule

Şule, Arapça kökenli bir isim olup 'alev' ve 'ateş alevi' anlamlarını taşır. Parlak ve aydınlatıcı bir ışığı çağrıştıran bu isim, Türk şiir geleneğinde de ateşin canlılığını ve ışığını simgelemek için sıkça kullanılmıştır.

Arapça šuʿla (شعلة) — "alev, ateş-alevi, parıldayan-ışık" anlamındaki isimdir; š-ʿ-l kökünden türer (šaʿala = alevlenmek, yanmak). Aynı kök-ailesinden šaʿal (alev-çıkarma), ištiʿāl (tutuşma, alevlenme), muštaʿil (alevlenmiş, tutuşmuş) kelimeleri gelir. Klasik-Arap şiirinde šuʿla-i aşk (aşkın-alevi), šuʿla-i imân (imanın-alevi) tamlamaları ruhsal-yoğunluğun metaforik-karşılığı olarak kullanıldı. Türkçeye Osmanlı-Arapça-Farsça aracılığıyla yerleşti; Cumhuriyet-döneminde kadın-ad formunda yaygınlaştı ve 1998'de #69 ile zirvesine ulaştı.