Vahit

Vahit, Arapça kökenli bir isim olup 'tek, bir, yalnız' anlamlarını taşır. Aynı kökten gelen 'vahid' sözcüğüyle de ilişkili olan bu isim, İslam geleneğinde Allah'ın sıfatlarından biri olan 'el-Vâhid' (tek ve eşsiz olan) kavramıyla derin bir anlam bağı kurar.

Arapça wāḥid (واحد) — "tek, bir, yalnız, benzersiz" anlamındaki isim-sıfat formudur; w-ḥ-d kökünden türer (waḥada/iwaḥḥada = tekleşmek, birlemek). Aynı kök-ailesinden tawḥīd (birleme, İslam-teolojisinde Allah'ın-bir-olduğunu-ikrar), aḥad (bir, tek — daha-yoğun-tek-anlamı), wiḥda (birlik, vahdet), muwaḥḥid (tevhid-sahibi) kelimeleri gelir. Klasik-İslami kelâm-ilminin merkez-kavramı tawḥīd (Allah'ın-birliği ilkesi) İslam inancının-omurgası kabul edilir. İhlâs Sûresi (112) "De ki: O Allah tektir (aḥad). Allah Samed'dir. Doğurmamış ve doğurulmamıştır. Hiçbir-şey O'na denk-değildir" ayetleriyle tevhid-inancının özünü formüle eder. Osmanlı ad-havuzunda 1851'de #73 ile zirvesine ulaştı.