Sona ismine anlam, köken ve karakter bakımından benzeyen isimler
Son doğan kız çocuk
Türkçe "son" + Arapça "nur" — son aydınlık
Olgunluk, dinginlik ve zengin renk
Solmayan; her zaman taze, körpe genç kalan
Halk arasında 'bir söğüt çeşidi' diye bilinir; kesin anlamı yok
Altın yaldızlı ince gümüş tel; sırma işi
Bilgelik, hikmet; Ayasofya'nın adındaki sözcük
Bilgelik; Sofya ile aynı ad
Şen ve neşeli; ay gibi güleryüzlü
Selen ile ayın birleşimi; ay ışığı çağrışımı
Sel ve ay diye okunur; Sevilay adının bir biçimi de olabilir
Türkçe "sön-" + olumsuz ek — sönmez ateş