Sona

Sona, Pers Arap zarafet geleneğinden gelen ve 'layık, hak eden, makbul' anlamlarını taşıyan zarif bir kız adıdır. Çift-anlamlı bir söz: hem Türkçe 'son' (en son, biricik) çağrışımıyla hem Pers seza (layık) bağlamıyla yorumlanır. TÜİK kayıtlarında Sona ismine ilk olarak 1858 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1872 yılında 158. sırayla zirvesine ulaşmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 411. sırayla listelenmektedir.

Sona adı iki söz ailesiyle bağlam taşır: Türkçe son (sonuncu, en son) sözcüğü Anadolu folk geleneğinde ailenin son doğan kız çocuğuna verilen ad olarak yer alır (Songül, Dursun, Yeter gibi); Farsça seza / saza (layık, hak eden) köküyle de bağlam taşır. Anadolu kırsalında bu çift anlamlı yapı zarif kısa ad arayışına uygun düşmüştür.