Sona

Sona, Pers-Türk yan-form söz-yapısı; klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı — iki-yan-yorumlu söz-yapısının söz-yansıması: (1) Pers Sōnā ("altın; aynı kök-ailesinden klasik Pers söz-yapısı zarrīn yan-yorumlu söz-yapısı yan-bağlanır"); (2) klasik Türkçü-modern son-a yan-form söz-yapısının söz-yansıması — son, en-son, klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki söz-yapısı. Klasik Anadolu halk-edebî söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik halk-türkü-edebî söyleminde Sona-yârın-zarafeti, Sona-yârın-onursal-yan-yan-zarafeti, Sona-yârın-yumuşak-yan-yan-asîlliği yan-form söz-yapıları klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-imgeleridir. son- başlangıçlı klasik Türkçü compound söz-yapıları klasik Anadolu halk-türkçesinin söz-merkezindedir; Songül (son-gül), Songülay (son-gülay), Sonay (son-ay), Sonal (son-al) yan-örgüsü oluşmuştur. Aynı söz-örgüsünden klasik Pers söz-örgüsündeki Sōnā — altın yan-form söz-yapısı yan-yorumla yan-bağlanır; klasik halk-Pers-Hint söz-örgüsünün yan-form söz-yapısının söz-yansıması. 166 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #405 sıradadır.

Pers-Türk yan-form söz-yapısı Sona, klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; iki-yan-yorumlu söz-yapısının söz-yansıması: (1) Pers Sōnā ("altın; aynı kök-ailesinden klasik Pers söz-yapısı zarrīn yan-yorumlu söz-yapısı yan-bağlanır; klasik Pers-Hint söz-örgüsünde sōnā — altın yan-form söz-yapısı yan-bağlanır; modern Hindi-Urduca sōnā — altın söz-yapısının söz-yansıması yan-bağlanır"); (2) klasik Türkçü-modern son-a yan-form söz-yapısının söz-yansıması — son, en-son, klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik halk-türkçesinde son-a, son-gelen yan-form söz-yapıları yan-bağlanır. Klasik Anadolu halk-edebî söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik halk-türkü-edebî söyleminde Sona-yârın-zarafeti, Sona-yârın-onursal-yan-yan-zarafeti, Sona-yârın-yumuşak-yan-yan-asîlliği, Sona-yârın-altın-zarafeti yan-form söz-yapıları klasik halk-zarafet söz-örgüsünün söz-imgeleridir; klasik halk-aşıklarının türkülerinde Sona-Hatun, Sona-yârın-onursal-yan-yan-zarafeti, Sona-yârın-altın-yan-yan-asîlliği yan-formlarında yer aldı. son- başlangıçlı klasik Türkçü compound söz-yapıları klasik Anadolu halk-türkçesinin söz-merkezindedir; Songül ("son-gül; klasik Türkçü compound söz-yapısı; bk. Songül maddesi yan-form söz-örgüsü yan-bağlanır"), Songülay (son-gülay), Sonay (son-ay), Sonal (son-al), Sonan (son-an), Sonel (son-el) yan-örgüsü oluşmuştur. Aynı söz-örgüsünden klasik Pers söz-örgüsündeki Sōnā — altın yan-form söz-yapısı yan-yorumla yan-bağlanır; klasik halk-Pers-Hint söz-örgüsünün yan-form söz-yapısının söz-yansıması. Klasik halk-türkçesinde Sona yan-form söz-yapısı klasik Anadolu Doğu-Karadeniz-Doğu-Anadolu kırsal-bölge halk-zarafet söz-örgüsünün söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-türkü-edebî söyleminde Türk-İslam-Pers ailelerin sevdiği zarif kız-adı şeklinde 14-20. yüzyıllar boyunca yer aldı. Sona özellikle Anadolu Doğu-Karadeniz-Doğu-Anadolu kırsal-bölge halk-zarafet ailelerinin sevdiği yumuşak-söyleyiş kız-adı oldu. Türkçeye Anadolu yumuşak-söyleyişiyle Sona / Sōnā yan-formlarında yerleşmiştir.