Abdulmenaf

Abdulmenaf, Arapça 'Abd Manāf (عبد مناف) — 'abd ("kul, hizmetkâr") ve Manāf (klasik İslamî öncesi Quraysh-Pre-İslamî Manāf-tanrısalı; klasik Arap-pre-İslamî halk-mit söz-yapısının söz-merkezindeki söz-yapısı yan-bağlanır) söz-unsurlarının terkibinden — Manāf'ın kulu, klasik İslamî sîret-tarihinin söz-merkezindeki Quraysh-Hâşim-yan-yansıyan onursal-yan-form söz-yapısının söz-imgesi anlamlarına gelir. *Tarihsel-referansı klasik İslamî sîret-tarihinin söz-merkezindeki Hz. Peygamber'in büyük-büyük-dedesi 'Abd Manāf ibn Quṣayy ibn Kilāb** (öl. 480 civarı, Mekke) — Quraysh-Hâşim-yan-yansıyan onursal-soy-yan-yapı söz-yapısının söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Hz. 'Abd Manāf'ın oğullarından Hāshim ibn 'Abd Manāf ("Hâşim — yan-form söz-yapısı; ekmek-doğrayan onursal-lakap") Hz. Peygamber'in büyük-dedesi yan-bağlanır (bk. Abdulmuttalip* maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada — Hz. 'Abd al-Muṭṭalib ibn Hāshim yan-bağlamı). 110 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2024'te #449 sıradadır.

Arapça 'Abd Manāf (عبد مناف), iki Arapça söz-unsurunun terkibinden yapılmıştır: 'abd ("kul, hizmetkâr; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde '-b-d kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; bk. Abdullah, Abdurrahman, Abdulbari, Abdulmuttalip maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") ve Manāf (klasik İslamî öncesi Quraysh-Pre-İslamî Manāf-tanrısalı; klasik Arap-pre-İslamî halk-mit söz-yapısının söz-merkezindeki söz-yapısı yan-bağlanır; Manāf — pre-İslamî dönemde Mekke-Kâbe-Quraysh kabilesi-onursal-yan-yapı söz-yapısının söz-merkezindeki söz-yapısı yan-bağlanır). Birleşim 'Abd Manāf = "Manāf'ın kulu, klasik İslamî sîret-tarihinin söz-merkezindeki Quraysh-Hâşim-yan-yansıyan onursal-soy-yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi". Klasik İslamî sîret-tarihinde 'Abd Manāf, pre-İslamî theofor compound söz-yapısının yan-formu olmakla beraber, klasik İslamî söz-örgüsünde Hz. Peygamber'in atalarından onursal-soy-yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-İslam söz-örgüsünde Hz. Peygamber'in onursal-soy-zinciri korunarak adlandırma-onursal yan-form söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Tarihsel-referansı klasik İslamî sîret-tarihinin söz-merkezindeki söz-imgesi 'Abd Manāf ibn Quṣayy ibn Kilāb (öl. 480 civarı, Mekke) — Hz. Peygamber'in büyük-büyük-dedesi; Quraysh-Hâşim-yan-yansıyan onursal-soy-yan-yapı söz-yapısının söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik İslamî sîret-soy-zincirinde: Hz. Muḥammed → 'Abd Allāh → Hz. 'Abd al-Muṭṭalib → Hāshim → 'Abd Manāf → Quṣayy → Kilāb → Murra → Ka'b → Lu'ayy → Ghālib → Fihr (Quraysh) → Mālik → Naḍr → Kināna → Khuzayma → Mudrika → İlyās → Muḍar → Niẓār → Ma'add → 'Adnān (klasik İslamî sîret-soy-zincirinin söz-merkezindeki söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır). Hz. 'Abd Manāf'ın oğullarından: (1) Hāshim ibn 'Abd Manāf ("Hâşim — yan-form söz-yapısı; ekmek-doğrayan onursal-lakap") — Hz. Peygamber'in büyük-dedesi, Banū Hāshim (Haşimoğulları) klanının söz-merkezi-onursal söz-yapısı yan-bağlanır; klasik halk-İslam söz-örgüsünde Mekke-Hac-mevsiminde-fakirlere-ekmek-doğrayan-onursal söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır; (2) al-Muṭṭalib ibn 'Abd Manāf — Hz. 'Abd al-Muṭṭalib'in onursal-yan-form söz-yapısının kaynağı; bk. Abdulmuttalip, Muttalip maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada — Hz. Shayba (Hz. 'Abd al-Muṭṭalib'in asıl-adı) Yesrib'den Mekke'ye getirildiğinde insanların al-Muṭṭalib'in kölesi sandıkları söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır; (3) 'Abd Shams ibn 'Abd Manāf — Banū Umayya (Emevî hânedânının ata-yan-yapı söz-yapısı yan-bağlanır) yan-bağlanır; klasik İslamî halk-tarihçi söz-örgüsünde Hz. Peygamber'in Banū Hāshim ile Hz. Mu'âviye'nin Banū Umayya arasındaki klasik İslamî tarih-söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı yan-bağlanır; (4) Nawfal ibn 'Abd Manāf yan-bağlanır. Klasik halk-İslamî sîret-tarihinde 'Abd Manāf'ın Banū 'Abd Manāf hâzırlık söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imgesi: Mekke-Quraysh kabilesinin söz-merkezi-onursal yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. 'Abd- başlangıçlı compound söz-yapıları klasik Sünni-İslam onursal-yan-form söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı (bk. Abdulbari, Abdulmuttalip maddeleri yan-form söz-örgüsü detayı orada). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Abdülmenâf / Abdulmenaf yan-formunda yerleşmiştir.