Didar

Didar, Farsça didar sözcüğünden gelen bir kız adıdır; didan (görmek, müşahede etmek) fiilinden türeyen bir addır. Klasik Pers ve Osmanlı divan şiirinde didar-ı yar (sevgili yüzü), didar-ı Hakk (Hak yüzü, Allah'ın cemali), didar-ı meh (ay yüzü) gibi tabirler aşk ve tasavvuf söyleyişinin merkezindedir. Mevlâna ve Hafız divanlarında sufinin nihai amacı didar-ı Hakk (Allah'a kavuşmak, Cemalullah'ı görmek) olarak işlenir. Aynı kökten dide (göz), didan (görünüş) gelir. 1871'de 121. sırayla zirvesine ulaşmıştır.

Pers didar, didan ("görmek") fiilinden türeyen bir addır; aynı kökten dide (göz), didar-bin (yüz görmüş), didari (yüze ait) gelir. Klasik İslam tasavvuf söyleminde didar-ı Hakk (Allah'ın cemalini görmek) sufi yolculuğun nihai hedefidir; Mevlana'nın Mesnevi'sinde, Yunus Emre divanında, Hafız ve Sa'di'nin eserlerinde bu kavram aşkın varış noktası olarak işlenir. Kıyamet Suresi 75:22-23 Vujuhun yavma'izin nadira / Ila rabbiha nazira ("O gün yüzler vardır parıldar, Rablerine bakarlar") ayeti, sufi gelenekte ru'yetullah (Allah'ı görmek) doktrininin kaynağıdır. Didar adı, bu manevi cemal kavramının kadın adı türetimine taşınmış formudur.