Emriye
Emriye İsminin Anlamı ve Kökeni
Emriye, Arapça Emr köküne aidiyet ekinin getirilmesiyle oluşan ve "buyruğa uyan, emir sahibi, yetki taşıyan kadın" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Eril karşılığı Emri'dir. Aynı kökten Emir (komutan), Emire (dişil), Kur'an-ı Kerim Nisa Suresi 4:59'da geçen ulu'l-emr (yetki sahipleri), emr-i bi'l-ma'ruf (iyiliği emretme) sözcükleri gelir. Klasik İslami kelam geleneğinde emr (buyruk) ile nehy (yasak) ikilisi ahlaki düsturun temel çerçevesini oluşturur. Türk-İslami dindar nadir zarif kız adlarındandır.
Emriye, "emir" (buyruk; bey) kökünden gelen bir kız adıdır; Emire ile aynı anlamı taşır. Aynı kökten "amir" (komutan) ve "emirlik" gelir; Kur'an'da yöneticilere itaati anlatan "Üli'l-Emr" terkibi de bu köktendir (Nisa 59).
Popülerlik
Emriye, 1870'ten itibaren TÜİK kayıtlarında Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu, İç Anadolu Sünni ailelerin sevdiği klasik İslami kız adı şeklinde görünür. 151 yıllık derin TÜİK tarihiyle (1870-2021) 2021'de #461 sıradadır.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
İslam: Üli'l-Emr (emir sahipleri) Kur'an Nisa 4:59 ya eyyuha'llezine amenu atiu'llahe ve atiu'r-rasule ve üli'l-emri minkum ayetinde geçer; klasik İslami siyasi söyleyişinin kurucu Kur'ani bağlamıdır.
Kur'an-ı Kerim'de: A'râf Suresi, 54. Ayet
Yaratmak da emretmek de O'na aittir. Âlemlerin Rabbi olan Allah ne yücedir!
Uluslararası Karşılıkları
- ArapçaAmriyya
- Türkçe (diğer yazımlar)Emriye