Kadın

Kadın, Türkçe kadın — "erişkin dişi insan" söz-imgesinin söz-imgesidir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu Erişkin dişi insan manasında nitelendirir. Aynı söz-imge-ailesinden Hatun (eski-Türkçe yan-form, klasik halk-Türk söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı), Kadıncık (yan-yapı), Kadın-Ana (klasik halk-Bektâşî-Alevî söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı, Hâcı Bektâş Velî'nin eşi Hatun-Ana yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır) yan-örgüsü oluşur. Tarihsel-yan-bağlam klasik halk-Bektâşî-Alevî söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: Kadıncık-Ana (Hâcı Bektâş Velî'nin eşi-yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-Bektâşîyye söz-örgüsünün söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır), klasik halk-Anadolu kadın-onursal söz-yapılarının söz-imgesi yan-bağlanır. Kadın söz-yapısı klasik halk-Anadolu söz-örgüsünün söz-merkezindeki onursal-yan-yapı söz-imgesi yan-bağlanır. 141 yıllık derin TÜİK tarihiyle 1992'de #514 sıradadır (yan-bağlamlı kullanım azaldığı için son-yıllarda azalmıştır).

Türkçe kadın — "erişkin dişi insan" söz-imgesinin söz-imgesi. Eski-Türkçe katun (klasik halk-Eski-Türk söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı, Göktürk-Hâkanlığı söz-örgüsünde imparatoriçe-onursal yan-yapı söz-imgesi yan-bağlanır; Soğdca xwatēn yan-bağlam söz-imge yan-bağlanır) söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Aynı söz-imge-ailesinden Hatun (eski-Türkçe yan-form, klasik halk-Türk söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; klasik halk-Selçuklu, Osmanlı saray-haremi söz-örgüsünün söz-merkezindeki onursal-yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır), Kadıncık (yan-yapı), Kadın-Ana (klasik halk-Bektâşî-Alevî söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı), Hâtun-Ana yan-form söz-yapıları yan-örgüsü oluşur. *Tarihsel-yan-bağlam klasik halk-Bektâşî-Alevî söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam — Kadıncık-Ana*: Kadıncık-Ana (Hâcı Bektâş Velî'nin eşi-yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-Bektâşîyye söz-örgüsünün söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-Anadolu kadın-mistik-tarîkat söz-örgüsünün söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır). Klasik halk-Selçuklu-Osmanlı saray-haremi söz-örgüsündeki yan-bağlam*: Hatun (klasik halk-Anadolu Selçuklu Mahperi Hâtun, Devlet Hâtun, Hatice Turhan Hâtun, Mâhpeyker Kösem Hâtun yan-örgüsü söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır — bk. Mahperi, Hurrem maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). Klasik halk-Anadolu kırsal-aile-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: yeni-doğan kız-çocuğa kadın, hatun, ana-onursal yan-bağlamlı yumuşak-söyleyiş yan-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Kadın* söz-yapısı klasik halk-Anadolu söz-örgüsünün söz-merkezindeki onursal-yan-yapı söz-imgesi yan-bağlanır. Türkçede klasik halk-Doğu-Anadolu, Karadeniz, İç-Anadolu kırsal-aile söz-örgüsünün söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır.