Nefes

Nefes, Arapça "soluk, soluk alıp verme" anlamına gelen bir addır; mecazen "canlılık, hayat belirtisi" demektir — "nefes almak" yaşamak demektir. Alevi-Bektaşi geleneğinde "nefes", cem törenlerinde okunan tasavvufi bir deyiştir; Pir Sultan Abdal'ın nefesleri bu türün başyapıtlarındandır. Adın modern yaygınlığında Sen Anlat Karadeniz dizisinin Nefes karakteri etkili olmuştur. TÜİK kayıtlarında Nefes ismine ilk olarak 1978 yılında rastlanmaktadır. İsim, 2018 yılında 38. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 123. sırayla listelenmektedir.

Arapça "n-f-s" kökü soluğu, canı ve genişliği anlatır; "nefes" (soluk), "teneffüs" (soluk alma; ders arası), "nefis" (can, öz) ve "tenfis" (rahatlatma) bu ailedendir. Soluk, canlılığın ilk işareti olduğu için "nefes" mecazen hayatı ve diriliği imler. Tasavvuf dilinde ise nefes, gönülden çıkan ezgili sözdür.