Nesibe

Nesibe, Arapça nasiba — n-s-b (soy, akrabalık bağı; nispet kurmak) kökünün dişil sıfat formu — soylu, soy asaletli, nesepli kadın anlamına gelir. Eril karşılığı nasib (nesepli, soylu — soy akrabası olarak da kullanılır). Kur'an'da al-nasab sözcüğü Furkan 54'te geçer: Wa-Huwa lladhi khalaqa min al-ma'i basharan fa-ja'alahu nasaban wa sihran (O, sudan bir insan yaratıp onu nesep ve sıhr [evlenme bağı] sahibi kıldı). Hz. Nesibe bint Ka'b (Umm 'Ammara), Uhud Savaşı'nda (625) Hz. Peygamber'in yanında savaşan ve onu kılıçlardan koruyan büyük sahabiyye olarak İslam tarihinin ilk kadın mücahidlerindendir.

Eril karşılığı nasib (nesepli, soylu; ayrıca "akraba" anlamında — al-nasib wa al-sihr terkibi kan akrabaları ve evlenme akrabaları için kullanılır). Aynı kök ailesinden al-nasab (soy, nesep — bir kişinin baba tarafı şecere bağı), al-nisba (nispet, aidiyet), al-munasib (uygun, münasip; nispet kurulmuş) gelir. Aynı kökten ayrıca al-istinsab (soy bağı kurma, soy iddiası), al-tanasub (orantı, uyum — modern Arapçada proportion) türetilmiştir türemiştir. Kur'an'da al-nasab özellikle Furkan 54'te yaratılış temasında geçer: Wa-Huwa lladhi khalaqa min al-ma'i basharan fa-ja'alahu nasaban wa sihran (O, sudan bir insan yaratıp onu nesep ve sıhr sahibi kıldı); kıyamet bağlamında ise Mü'minun 23:101 ve Saffat 37:158'de "O gün aralarında soy bağı kalmaz" denilerek nesep bağının dünyevi geçici niteliği vurgulanır.