— Ses & Form —
Yumuşak Türkçe
Bir nehir gibi akan, ince Türkçe adlar.
Söyleyişte bir akıcılık, bir yumuşaklık. Sert sessizlerden uzak, çoğunlukla vokalle açılıp kapanan, bir şiir-mısrası gibi taşınan Türkçe-kökenli isimler.
Bu koleksiyondaki isimler
Türkçe'nin ses yapısı, sert ve yumuşak iki ayrı estetiği aynı dilde barındırıyor. Sert Türkçe (Berk, Mert, Cenk) tek vuruşta söylenen, savaşçı-tını taşıyan isimler verir. Yumuşak Türkçe ise tam tersi: vokalle başlar, vokalle biter, hiçbir keskin durak yok.
Ada, Aksu, Almıla, Aysu, Berra, Duru, Elâ, Alara, Arın, İpek, Beren, Ezgi — hepsi bu yumuşaklığın örneği. Bir kısmı tamamen Türkçe (Aksu, Aysu, Arın, Beren, Duru), bir kısmı Türkçe-Arapça veya Türkçe-Farsça karışım (Almıla — al-mîla yer adı; Ezgi — Cumhuriyet-Türkçesi yeniliği).
Çocuğa yumuşak bir ses-anısı bırakmak isteyenler, soyadıyla birlikte seslendirildiğinde sert kontrast yaratmayan bir isim arayanlar için ideal. Çoğu kız, ama Beren, Arın, Ada gibi bazıları unisex/erkek de kullanılabiliyor.