Sevin

Sevin, Türkçe sev- fiil-kökünün emir-yan-yapı söz-yapısı; klasik halk-Türk-Cumhuriyet söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı yan-bağlanır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu "Sevinç duy, hep neşeli ve sevinçli ol" anlamında kullanılan bir ad manasında nitelendirir. Aynı kök-ailesinden sevinç, sevimli, seven, sevda, sevgi, sevinmek, sevinçli, sevdalanmak, sevdalı yan-örgüsü yan-bağlanır. Klasik halk-Türk-Cumhuriyet söz-örgüsünde Sevin, Sevda (klasik halk-Türk söz-yapısı), Sevgi (klasik halk-Cumhuriyet söz-yapısı), Seven (klasik halk-Cumhuriyet söz-yapısı), Sevtap, Sevda, Sevdiye, Sevcan, Sevda-i 'aşk (klasik halk-Pers-Türk söz-yapısı), Sevtap yan-örgüsü Cumhuriyet kuşağının Öz-Türkçe söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Türkçe halk-emir-fiil-yan-yapısı söz-örgüsünde Sevin — sevinç-emir-yan-yapı söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imgesi yan-bağlanır (bk. Başar, Beğen yan-form söz-örgüsü emir-yan-yapı). 91 yıllık TÜİK derinliğiyle 2025'te #405 sıradadır.

Türkçe Sevin, sev- fiil-kökünün emir-yan-yapı söz-yapısı; klasik halk-Türk-Cumhuriyet söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı yan-bağlanır. Türkçe sev- ("sevmek, klasik halk-Türk-Anadolu halk-duygusal söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; aynı kök-ailesinden sevinç, sevimli, seven, sevda, sevgi, sevinmek, sevinçli, sevdalanmak, sevdalı, sevecen, sevecenlik, sev-, sev-meli, sev-iş yan-örgüsü") fiil-kökü yan-bağlanır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu "Sevinç duy, hep neşeli ve sevinçli ol" anlamında kullanılan bir ad manasında nitelendirir. Türkçe halk-emir-fiil-yan-yapısı söz-örgüsünde Sevin — sevinç-emir-yan-yapı söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Türk söz-örgüsünde emir-yan-yapı söz-yapıları: Yaşa — yaşa-emir, Sevin — sevin-emir, Beğen — beğen-emir, Başar — başar-emir; bk. Başar maddesi yan-form söz-örgüsü emir-yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır). Klasik halk-Türk-Cumhuriyet söz-örgüsünde Sevin, Sevda (klasik halk-Türk söz-yapısı), Sevgi (klasik halk-Cumhuriyet söz-yapısı), Seven (klasik halk-Cumhuriyet söz-yapısı), Sevtap, Sevda-i 'aşk (klasik halk-Pers-Türk söz-yapısı), Sevdiye, Sevcan, Sevtap, Sevde, Sevsim, Sevinaz, Sevecen, Sevdam, Sevincim yan-örgüsü Cumhuriyet kuşağının Öz-Türkçe söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik 1934 Türk Dil Devrimi'nin söz-merkezindeki Öz-Türkçe yeniden-canlandırma akımının söz-imgesi olarak Cumhuriyet kuşağının laik-eğitimli ailelerinin sevdiği zarif modern kız adı oldu; Sevin özellikle 1934'ten itibaren laik-eğitimli orta-tabaka ailelerinin sevdiği zarif modern Öz-Türkçe yan-form kız adı oldu. Klasik halk-türkü-edebî söyleminde Sevin-yârın-yumuşak-yan-yan-zarafeti, Sevin-yârın-sevinç-yan-yan-yansıyan-yan-yapısı, Sevin-yârın-coşkulu-yan-yan-onursalı yan-form söz-yapıları yer aldı.