Zülfü

Zülfü, Farsça kökenli olup 'zülf' sözcüğünden türemiştir; bu sözcük saç lülesi, kâkül ya da yüzü çerçeveleyen saç anlamına gelir. İsim, 'saça ait, saçla ilgili' gibi bir anlam taşır ve klasik Türk şiirinde sevgilinin zülfü sıkça işlenen bir imgedir. Farsçadan Türkçeye geçmiş olan bu ad, Türk kültüründe erkek ismi olarak yerleşik bir kullanıma sahiptir.

Farsça zulf — "saç lülesi, bukleli saç, şakak saçı; sevgili saçının tutamı" anlamındaki kelimedir. Ana İran zruv- (saç) kökünden. Türkçe zülfü formunda Fars-Osmanlı divan şiirinin merkez sembollerindan biri; sevgili güzelinin bukleli saç tutamı aşığın gönlüne tuzak kuran ağ olarak sayısız divan beytinde işlendi. Zülf-ü-Leyla (Leyla'nın saçı) divan sembolünün standartı, zülfün tuzaklı ağı (sevgili saçının aşığı yakalayan tuzağı) aşk duyumunun ifade edilme biçimi. Hz. Ali'nin meşhur kılıcı Zülfikâr adı farklı kök ama ses benzerliği nedeniyle Türkçe telaffuzda zaman zaman karıştırılır.