Altınay

Altınay, Türkçe altın ("değerli sarı maden") ve ay ("ay, mehtap") sözcüklerinin birleşiminden oluşan bir üniseks addır; "altın gibi parlak ay" anlamına gelir. Aynı Altın- başlangıçlı ad ailesinden Altıner, Altınbaş, Altınok; aynı -ay sonlu ad ailesinden Bahar, Akay, Günay, Aysel gelir. Ay sözcüğü Türk halk şiirinin köklü güzellik benzetmelerindendir; sevgilinin yüzü için ay yüzlü, ay parçası tabirleri kullanılır. 1935'te 326. sırayla zirvesine ulaşmıştır; 2025'te 403. sıradadır.

Türkçe altın, Eski Türkçe altun biçiminde Orhun yazıtlarında ve Kâşgarlı'nın Divan-ı Lugâti't-Türk'ünde kayıtlıdır. Türk-Moğol kültür havzasında altın madeni hem değerli süs hem para olarak kullanılan kutsal değerli madendir; Altun Han (Altın Han), Altun Yarug (Altın Parıltı — Uygur Budist metni) gibi tabirler bu kavramın izlerini taşır. Ay sözcüğü Türkçe takvimin merkez astronomik birimidir ve Türk halk şiirinde kadın güzelliğinin en köklü benzetmesidir. Cumhuriyet sonrası modern Türkçe öz adlar dalgasında Altın+ay gibi karma türetimler yaygınlaşmıştır.