Celil

Celil, Arapça kökenli bir isim olup 'ulu, büyük, yüce' anlamlarını taşır. İslam geleneğinde Allah'ın 99 güzel isminden (Esmaü'l-Hüsna) biri olan 'el-Celîl' sıfatıyla doğrudan bağlantılıdır; bu nedenle derin bir dinî anlam ve ağırlık barındırır.

Arapça jalīl (جليل) — "ulu, büyük, yüce, azamet-sahibi" anlamındaki sıfat-isim formudur; j-l-l kökünden türer (jalla = büyüklenmek, ululanmak). Aynı kök-ailesinden jalāl (celâl, büyüklük, ululuk — Phase 1 Tranche K'de celal enriched), jāliliyyat (ululuk, yücelik-sıfatı), majjala (ulu-kılmak) kelimeleri gelir. Klasik-İslami-teolojide al-Jalīl Allah'ın-sıfatlarından biridir; Jalāl-u-Jamāl (celâl-cemâl = ululuk-güzellik) Allah'ın-çift-sıfatı olarak İbn Arabî-Kuşeyrî-Gazâlî metinlerinde merkezi-yer tutar. Osmanlı ad-havuzuna Tanzimat-öncesi girmiş olup 1850'de #67 ile zirvesine ulaştı.