Evin

Evin, Türkçe evin sözcüğünden gelir ve "bir şeyin içindeki öz, cevher, ana madde" anlamına gelir. Eski Türkçe evin biçimine uzanan bu kadim öz Türkçe sözcük, İslam öncesi Türk dilinin iç-öz-cevher kavram ailesinin parçasıdır. Modern Türk kadın ismi olarak 1990'lar sonrası öz Türkçe ad dalgasıyla yaygınlaşmış, 2014'te #111 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Türkçe evin, Eski Türkçe evin/äwin biçiminden gelir ve Ana Türkçe äwün kökünden türer. Kaşgarlı Mahmud'un 11. yüzyıl Divan-ı Lugâti't-Türk'ünde evin — "tahılın özü, bir şeyin cevheri, kabuğun içindeki ana madde" anlamıyla kayıtlıdır. Aynı kök Türk lehçelerinde korunur: Azerice esil/öz, Türkmence öz, Kazakça özek. Aynı kökten Türkçe öz, özek, özlü, özden sözcükleri gelir. Evin modern Türkçede eski edebi anlamını koruyup günlük dilde nadir kullanılır (öz kelimesi daha yaygın); ancak bazı deyimlerde ve Anadolu ağızlarında tahılın evini ayırmak (tahılın özünü kabuğundan ayırmak) kullanımı görülür. Özel ad olarak kullanımı 1930'lar sonrası öz Türkçe soyut değer sözcükler dalgasıyla birlikte başladı — aynı dönem türetmeleri Özden, Özlem, Özgür, Özge adlarıyla birlikte kullanım kazandı.