Hüda

Hüda, Arapça el-huda sözcüğünden gelen bir üniseks addır; h-d-y (hidayet, yol göstermek) kökünden türer. Kur'an'da el-huda yaklaşık 80 kez geçer; Bakara 2:2'de Kur'an hudan li-l-muttakin ("sakınanlar için bir hidayet [kaynağı]") olarak nitelenir. Aynı kökten Hadi (yol gösteren, Allah'ın 99 isminden biri), Hidayet (doğru yola erişme), Mehdi (hidayete erdirilmiş) gelir. Ya Hüda (Ey Allah, ey hidayet rehberi) klasik tasavvuf çağrışımları taşır. 2010'larda 370. sırayla zirvesine ulaşmıştır.

Arapça el-huda, hada/yahdi (hidayete erdirmek, yol göstermek) fiilinden türeyen bir addır. Klasik İslam kelam geleneğinde el-hidaya (hidayet) — Allah'ın kuluna doğru yolu göstermesi — temel kavramlardandır; el-Hadi (Allah'ın 99 İsm-i Hüsna'sından, "Hidayete Erdiren") sıfatıyla bağlantılıdır. Mevlana'nın Mesnevi'sinde huda hem Allah'ın kendisi ("Ya Hüda" — Ey Allah) hem onun rehberliği için kullanılır. Mehdi (hidayete erdirilmiş) İslam eskatolojisinde ahir zamanda gelecek kurtarıcı figürün adıdır. Aynı sözcüğün Pers-Türk söyleyişte özel ad olarak benimsenmesi klasik Osmanlı dindar geleneğinin örneklerindendir.