Perişan

Perişan, Farsça 'perişan' (dağılmış, üzgün, kederli) kelimesinden gelen ve klasik divan şiirinin merkezi melankolik kavramlarından birini ad olarak taşır. Klasik divan şiirinde aşığın saçı perişan — sevgilinin yokluğunda dağılmış, kederli — şair yansıma sembolüdür. TÜİK kayıtlarında Perişan ismine ilk olarak 1853 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1853 yılında 75. sırayla zirvesine ulaşmıştır. Son olarak 2011 yılı verilerinde 505. sırayla listelenmiştir.

Farsça parişan (dağılmış, kederli) — pari (peri, dağılma) ve -şan (eki) yapısından oluşur. Klasik divan şiirinde perişan zülf (dağınık saç) sevgilinin merkezi güzellik niteliklerindendir; Hafız'ın Divan-ı Hafız yapıtında perişan bal, perişan saç, perişan hal gibi kullanımlar sıktır. Modern dönemde anlam negatife kayarak 'üzgün, kederli' tonu ağır bastı. Aynı söz aileden Peri, Pertev, Perivaş gibi peri unsurlu adlar türer.