Ülgen

Ülgen, Türk ve Altay mitolojisinde gökyüzünde yaşayan yüce bir tanrının adıdır; 'yüce, üstün, ulu' olarak yerleşmiştir. Eski Türk inanç sisteminde iyiliğin ve bereketin kaynağı olarak kabul edilen bu ad, köklü bir kültürel ve mitolojik mirası yansıtır.

Türkçe ülgen sözcüğü — "yüce, üstün, ulu, yüksek" anlamındaki Eski-Türkçe-Altay kök kelimedir. En-derin kültürel katmanda Türk-Altay mitolojisinin merkezi figürü Ülgen Tanrı (Tengri'nin ışıklı yüzü, iyilik ve yaratım tanrısı) adını taşır — Türk-Altay kozmogonisinde kötülük tanrısı Erlik ile karşıtlık oluşturur. Aynı kök ailesinden ulu (yüce), ulvi (yüksek — Arapça ulvi ile farklı kök ama yakın anlamlı) kelimeleri türer. Türk Dil Kurumu'nun Cumhuriyet Dil Devrimi sürecinde klasik Türk mitolojik kelimelerini özel ad formunda yaygınlaştırma akımının temsilcilerinden biridir.