Keziban

Keziban, Farsça kadbanu — kad (ev) ve banu (hanım, hükümdar kadın) birleşiminden — "ev hanımı, ev idaresinden sorumlu kadın, kâhya kadın" anlamlarına gelir. Osmanlı saray kullanımında özellikle harem yönetimi ve ev-işleri kâhya hanımına verilen unvandı. Anadolu'nun geleneksel kız adı kategorisinde yaygın bir tercih olmuştur. Kezban yazımı yaygın halk varyantıdır.

Farsça kadbanu, iki Pers-İran unsurunun birleşimidir: kad (ev) ve banu (hanım, kadın hükümdar). Birlikte kad-banu = "ev hanımı, evin hakimi." Aynı kökten Farsçada banu (hanım), banu-yi saray (saray hanımı) gibi terkipler türetilmiştir. Türkçeye Osmanlı klasik yüksek edebiyatından girmiş ve Keziban (yumuşak söyleyişle) yerleşmiştir. Osmanlı saray kullanımında özellikle harem kâhya kadına verilen kethüda hanım (kethüda Arapça-Türkçe varyant) unvanı bu sözcükle ilgilidir.