Keziban

Keziban, Farsça "kadbanu" sözcüğünden gelir; "kad" (ev) ve "banu" (hanım) sözcüklerinden "ev hanımı, ev idaresinden sorumlu kadın" anlamına gelir. Osmanlı sarayında harem ve ev işleri kâhya hanımına verilen bir unvandı. Anadolu'da yaygın bir kız adıdır; "Kezban" yaygın halk yazımıdır.

Farsça kadbanu, iki Pers-İran unsurunun birleşimidir: kad (ev) ve banu (hanım, kadın hükümdar). Birlikte kad-banu = "ev hanımı, evin hakimi." Aynı kökten Farsçada banu (hanım), banu-yi saray (saray hanımı) gibi terkipler türetilmiştir. Türkçeye Osmanlı klasik yüksek edebiyatından girmiş ve Keziban (yumuşak söyleyişle) yerleşmiştir. Osmanlı saray kullanımında özellikle harem kâhya kadına verilen kethüda hanım (kethüda Arapça-Türkçe varyant) unvanı bu sözcükle ilgilidir.