Şahhanım

Şahhanım, Farsça "şah" (padişah) ve Türkçe "hanım" (kadın efendi) sözcüklerinin birleşiminden oluşan bir kız adıdır; "şah-hanımefendi" anlamına gelir. Klasik Osmanlı'da "Hanım Sultan" padişah kızı ya da kardeşinin onursal sıfatıdır; Şah-Sultan, Mihrişah-Sultan gibi adlarda gösterilen klasik bir onursal kuşaktır. TÜİK kayıtlarında Şahhanım ismine ilk olarak 1864 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1875 yılında 148. sırayla zirvesine çıkmıştır. En son 1991 yılı verilerinde 522. sırayla görülmüştür.

Şahhanım ismi Farsça ve Türkçe kökenlidir. Farsça "şah" (hükümdar), Eski Farsça "hşayasiya" sözcüğüne dayanır; padişah (padi-şah), şehzade (şah-zade) ve şehinşah (şahan-şah, "şahlar şahı") aynı kökten türer.

Şahhanım bir kız ismidir. Türkiye'de TÜİK kayıtlarında kız bebeklere verilmektedir.

Hayır, Şahhanım ismi Kur'an-ı Kerim'de doğrudan geçmemektedir.

Şahhanım ismi asalet, zarafet ve şefkat çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Şahhanım isminin sözlükteki karşılığı “Farsça "şah" + Türkçe "hanım" — şah-hanımefendi”.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 541 kişi Şahhanım ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Şahhanım, Türkiye'de en yaygın 4.153. isimdir; yaklaşık her 160.000 kişiden biri bu ismi taşır.

Şahhanım ismi Türkçe kökenlidir. Ad ayrıca Farsça kökeniyle de ilişkilendirilir. Kürtçe kökenli bir ad değildir, ancak Türkiye'nin her yöresinde kullanılır.